خط مشی دسترسیدرباره ما
ثبت نامثبت نام
راهنماراهنما
فارسی
ورودورود
صفحه اصلیصفحه اصلی
جستجوی مدارک
تمام متن
منابع دیجیتالی
رکورد قبلیرکورد بعدی
اطلاعات رکورد کتابشناسی : TF
زبان متن نوشتاري يا گفتاري و مانند آن : فارسی
شماره شناسایی : 55013
شماره مدرک : ۳۸۸۵پ
محل و شناسه بازیابی : QV
نام شخص به منزله سر شناسه - (مسئوليت معنوي درجه اول ) : ‏پورسینا‏، مریم
عنوان و نام پديدآور : بررسی اثر گاسترودین بر مدل تجربی پارکینسونیسم در موش¬های صحرایی نر: مطالعات رفتاری و ملکولی/ پژوهش و نگارش: مریم پورسینا ؛ استاد راهنما: رسول حدادی
وضعيت نشر و پخش و غيره : همدان: دانشگاه علوم پزشکی، دانشکده داروسازي، دكتراي حرفه اي داروسازي .، ۱۳۹۵
مشخصات ظاهري : ۱۲۵ص.: جدول، نمودار، مصور
يادداشتهاي مربوط به پايان نامه ها : ،دکترای حرفه ای،داروسازی
يادداشتهاي مربوط به خلاصه يا چکيده : مقدمه: بیماری پارکینسون دومین بیماری مزمن نورودژنراتیو مرتبط با سن است. علائم عمده¬ی آن عبارتند¬از ترمور در حالت استراحت، سفتي عضلاني، برادي¬كينزي و رفلاکس¬های غیر¬نرمال وضعیتی. طی این بیماری نورون¬های دوپامینرژیک جسم سیاه مغز به تدریج تخریب می¬شوند. از فاکتور¬های پاتوژنیک در پارکینسون می¬توان التهاب و استرس¬اکسیداتیو را نام برد. گاسترودین یک فنول طبیعی است که از گیاهGastrodia eleta استخراج شده است. این گیاه در طب سنتی چین برای تسکین سردرد و درمان کمکی صرع کاربرد دارد. همچنین اثرات بهبود دهنده¬ی علائم آلزایمر و بهبود حافظه نیز دارد. اخیرا برای بهبود درمان علائم پارکینسون استفاده از ترکیبات گیاهی رو به افزایش است و از آنجایی که در مورد اثرات داروی گاسترودین روی بیماری پارکینسون اطلاعات زیادی در دست نیست و با توجه به اثرات آنتی¬اکسیدانی دارو و نقش محافظتی¬اش در آلزایمر، تصمیم گرفتیم تا اثرات درمانی این دارو را روی موش¬های صحرایی نر پارکینسونی شده با 6-هیدروکسی دوپامین بررسی کنیم. مواد و روش¬ها: مطالعه بر روی رت¬های نر بالغ نژاد ویستار 240-200 گرم انجام شد. پارکینسون از طریق تزریق یک طرفه 6-¬هیدروکسی دوپامین ((8µg/2µl/rat به ناحیه جسم سیاه، در رت¬ها ایجاد شد. در 3 گروه پیشگیری حیوانات به مدت 5 روز قبل از تزریق 6-¬هیدروکسی دوپامین تحت درمان با دوزهای روزانه گاسترودین (20,40,80µg/2µl) به صورت تزریق داخل بطن مغزی، قرار گرفتند. 3 هفته بعد از تزریق6-هیدروکسی دوپامین حیوانات از نظر علائم بیماری پارکینسون مورد بررسی قرار گرفتند. در 3گروه درمان، حیوانات ابتدا از طریق تزریق داخل جسم سیاه 6-هیدروکسی دوپامین پارکینسونی شدند و سه هفته بعد از تزریق 6-هیدروکسی دوپامین از نظر علائم بیماری مورد ارزیابی قرار گرفتند. حیواناتی که علائم بیماری پارکینسون را داشتند به مدت 10 روز تحت درمان با دوزهای روزانه گاسترودین (20,40,80µg/2µl) به صورت تزریق داخل بطن مغزی قرار گرفتند. پارامتر¬های مورد بررسی در مطالعه¬ی رفتاری، کاتالپسی و تعادل حرکتی بودند که به ترتیب به روش بار تست و روتارود ارزیابی شدند. در گروه¬های تحت درمان، رت¬ها در روز¬های اول، سوم، پنجم، هفتم و دهم بعد از تزریق گاسترودین مورد تست¬های رفتاری (بارتست و روتارود) قرار گرفتند. در پایان مطالعه بعد از آسان¬کشی حیوانات نمونه¬های مغز آنها جدا شد و میزان فعالیت آنزیم میلوپراکسیداز به عنوان یک مارکر جهت ارزیابی فعالیت ماکروگلیا¬ها و التهاب عصبی و نیز غلظت مالون¬دی¬آلدهید برای ارزیابی میزان پراکسیداسیون لیپیدی و استرس¬اکسیداتیو، در نمونه مغز¬های گروه¬های مورد مطالعه بررسی شد. یافته¬ها: تزریق داخل بطنی مغزی گاسترودین در دوز¬¬های (20,40,80µg/2µl) به مدت 5 روز قبل از تزریق داخل جسم سیاه 6-¬هیدروکسی دوپامین (8µg/2µl/rat) به صورت معنی¬داری از ایجاد کاتالپسی و اختلال تعادل در رت¬های پارکینسونی¬شده توسط 6-¬هیدروکسی دوپامین پیشگیری کرد. بعلاوه گاسترودین توانست به صورت معنی¬داری از افزایش غلظت مالون¬دی¬آلدهید و افزایش فعالیت میلوپراکسیداز در مقایسه با حیوانات پارکینسونی شده با 6-¬هیدروکسی دوپامین پیشگیری کند. درمان رت¬های پارکینسونی، با گاسترودین در هر سه دوز (20,40,80µg/2µl)به مدت ده روز، به صورت معنا-داری کاتالپسی و اختلال تعادل را وابسته به دوز و وابسته به زمان در رت¬های تحت درمان نشان داد و بطور قابل توجهی غلظت مالون¬دی¬آلدهید و فعالیت میلوپراکسیداز ناشی از تزریق 6-¬هیدروکسی دوپامین و القای پارکینسون را کاهش داد. نتیجه¬گیری: گاسترودین کاتالپسی و اختلال تعادل ناشی از 6-هیدروکسی دوپامین را از طریق کاهش استرس¬اکسیداتیو و التهاب عصبی در رت¬های گروه¬های درمان و پیشگیری بهبود بخشید. پیشنهاد می‌شود که گاسترودین از طریق مهار دو پروسه¬ی اکسیداتیو و التهاب عصبی می¬تواند در بهبود علائم بیماری پارکینسون و نیز جلوگیری از پیشرفت پاتوژنز این بیماری نقش مؤثری داشته باشد. بر اساس مطالعه¬ی حاضر شاید بتوان از گاسترودین در آینده به عنوان یک داروی کمکی در درمان پارکینسون استفاده کرد، ولی انجام مطالعات بیشتر جهت اثبات اثر بخشی گاسترودین بر روی بیماری پارکینسون لازم است.
موضوع (اسم عام يا عبارت اسمي عام) : ‏‏گاسترودين
Gastrodin
هيدروكسي دوپامين
Hydroxydopamine- 6
‏كاتالپسی
Catalepsy
نام شخص - ( مسئوليت معنوي درجه دوم ) : ‏ حدادی‏، رسول ، استاد راهنما
 
 
 
(در صورت عدم وضوح تصویر اینجا را کلیک نمایید)