خط مشی دسترسیدرباره ما
ثبت نامثبت نام
راهنماراهنما
فارسی
ورودورود
صفحه اصلیصفحه اصلی
جستجوی مدارک
تمام متن
منابع دیجیتالی
رکورد قبلیرکورد بعدی
نوع مدرک : TF
زبان مدرک : فارسی
شماره رکورد : 56085
شماره مدرک : ۳۹۸۷پ
شماره راهنما : WR
سرشناسه : ‏کرد ،لیلا ‏
عنوان و نام پديدآور : [پایان نامه]مقایسه داروی سرترالین با ریفامپین برای درمان خارش ناشی از کلستاز، در بیماران با اختلالات کبدی- صفراوی/ پژوهش و نگارش: لیلا کرد ؛ استادان راهنما: سارا عطائی ، مریم حسن زرینی ؛ استادان مشاور: مریم مهرپویا ،مریم سیدطبیب
وضعيت : همدان: دانشگاه علوم پزشکی، دانشکده داروسازي، دكتراي حرفه اي داروسازي، ۱۳۹۶
صفحه شمار : ۵۱ص.: جدول ،مصور
چکيده : مقدمه: یکی از علائم ناتوان‌کننده و مورد شکایت بیماران کلستاتیک، خارش می‌باشد که اثر قابل توجهی بر کیفیت زندگی این بیماران دارد. سرترالین و ریفامپین از داروهای موثر بر خارش کلستاتیک هستند که به خوبی می‌توانند این نوع خارش را کنترل کنند. در درمان خارش کلستاتیک، ریفامپین (به‌عنوان داروی خط دوم) و به مراتب بیشتر از سرترالین (داروی خط چهارم)مورد استفاده قرار می‌گیرد این درحالی است که ریفامپین دارویی است که موجب بالا رفتن آنزیم‌های کبدی به خصوص در استفاده بیش‌تر از 4 هفته می‌شود واین موضوع برای بیمارانی که خود اختلال کبدی-صفراوی دارند می‌تواند بسیار خطرناک باشد. هدف ما در این مطالعه مقایسه اثر سرترالین به‌عنوان دارویی کم‌عارضه‌تر با ریفامپین برای کنترل خارش ناشی از کلستاز است که تا به حال مطالعه‌ای مبنی‌بر مقایسه این دو دارو انجام نشده است. مواد و روش ها: این مطالعه یک مطالعه‌ی کارآزمایی بالینی یک‌سو‌کور بود که قبل از شروع مطالعه در مرکز ثبت کارآزماییهای بالینی ایران با شماره IRCT2015062822956N1ثبت شد. مطالعه بر‌روی 36 نفر از بیمارانی که اختلال کلانژیت اسکلروزان اولیه یا سیروز اولیه صفراوی داشتند، انجام شد. این بیماران به طور تصافی به دو گروه 18 نفره تقسیم شدند. قبل از دریافت دارو ابتدا، درجه‌ی خارش و سطح آنزیم‌های کبدی-صفراوی آنها به ترتیب با استفاده از مقیاس آنالوگ چشمی و نمونه‌های خونی اندازه‌گیری شد. سپس یک گروه داروی ریفامپین و گروه دیگر داروی سرترالین را به مدت 4 هفته دریافت کردند. در پایان هفته های دوم و چهارم تست‌های کبدی-صفراوی، برای مقایسه اثر دو دارو بر عملکرد کبد و صفرا تکرار شد و نتایج ثبت گردید. در پایان هفته‌ی چهارم نیز با استفاده از مقیاس آنالوگ چشمی درجهنهایی خارش افراد دو گروه اندازهگیری شد. یافته ها: داده های حاصل از این مطالعه تفاوت معنی داری (740/0p= ) بین دو داروی سرترالین و ریفامپین بر کاهش درجه خارش را نشان نداد. هم چنین از نظر تاثیر بر سطح خونی بیلی روبین نیز این دو دارو تفاوت معنی داری نداشتند (106/0p= ). داده های حاصل از اندازه گیری آنزیم های کبدی (AST,ALT) تفاوت معنی داری (01/0 ˂p ) را بین دو گروه مورد مطالعه نشان داد. در مورد آنزیم آلکالین فسفاتاز نیز همین طور بود و دو گروه مورد مطالعه از نظر تغییرات سطح سرمی این آنزیم تفاوت معنی داری (006/0p= ) داشتند. نتیجه گیری: در این مطالعه مشخص شد که داروی سرترالین از نظر سمیت کبدی-صفراوی، دارویی به مراتب کم عارضه تر از داروی ریفامپین است و این داروی کم عارضه اثری حتی بیشتر از ریفامپین بر کاهش درجه خارش بیماران داشت اگرچه این تفاوت از نظر آماری معنی دار نبود اما برای داروی سرترالین به عنوان داروی کم کاربردتر در درمان خارش کلستاز نسبت به ریفامپین قابل قبول بود.
موضوع : ‏‏خارش
Pruritus
التهاب تصلبي مجاري صفراوي
Cholangitis, Sclerosing‍
شناسه افزوده : ‏عطائی، سارا‏ ، استاد راهنما
حسن زرینی،مریم ‏ ، استاد راهنما
مهرپویا ،مریم‏ ، استاد مشاور
سیدطبیب،مریم ‏ ، استاد مشاور
 
 
 
(در صورت عدم وضوح تصویر اینجا را کلیک نمایید)