خط مشی دسترسیدرباره ما
ثبت نامثبت نام
راهنماراهنما
فارسی
ورودورود
صفحه اصلیصفحه اصلی
جستجوی مدارک
تمام متن
منابع دیجیتالی
رکورد قبلیرکورد بعدی
اطلاعات رکورد کتابشناسی : TF
زبان متن نوشتاري يا گفتاري و مانند آن : فارسی
شماره شناسایی : 56094
شماره مدرک : ۳۹۹۵پ
محل و شناسه بازیابی : WU
نام شخص به منزله سر شناسه - (مسئوليت معنوي درجه اول ) : ‏ حاتمی قره حسنی ،شایسته‏
عنوان و نام پديدآور : اثرات لیزر کم توان دیود (980 نانومتر) بر روی میزان IL-1β در مایع شیار لثه و وقوع ژنژیویت ناشی از استفاده از سپریتور در درمان ارتودنسی/ پژوهش و نگارش:شایسته حاتمی قره حسنی ؛ استادان راهنما: سپیده سهیلی فر ، سارا سهیلی فر ؛ استادان مشاور: وحید ملاباشی ، مهرداد حاجیلویی ، حسن احمدی نیا
وضعيت نشر و پخش و غيره : همدان: دانشگاه علوم پزشکی، دانشکده دندانپزشكي، دكتراي حرفه اي دندانپزشكي.، ۱۳۹۶
مشخصات ظاهري : ۶۵ص.: مصور، جدول، نمودار
يادداشتهاي مربوط به پايان نامه ها : ،دندانپزشکی
يادداشتهاي مربوط به خلاصه يا چکيده : مقدمه: در سال‌های اخیر، افزایشی در تمایل به استفاده از لیزرهای دندانی برای درمان مشکلات بافت نرم وجود داشته است. هدف از این مطالعه بررسی اثر لیزرکم توان دیود(980 نانومتر)بر روی میزان IL-1β در مایع شیار لثه و وقوع ژنژیویت اولیه ناشی از استفاده از سپریتور در درمان ارتودنسی است. مواد و روش‌ها: در این مطالعه کارآزمایی بالینی تصادفی 30 بیمار ارتودنسی بدون التهاب لثه مقاوم به درمان دریک طراحی نیمه دهان به‌صورت تصادفی به یکی از دوگروه اختصاص یافتند: ۱- گروه کنترل ۲- تابش لیزر دیود (طول موج 980 نانومتر,انرژی 3ژول, دانسیته ی 3ژول/سانتی متر مربع,توان 2/0وات و به فاصله ی 1 سانتی متر از بافت به مدت 15 ثانیه در سمت باکال و پالاتال). شاخص لثه‌ای (GI) وخونریزی از لثه (BOP) در ابتدای مطالعه و یک هفته پس از درمان اندازه‌گیری شد. میزان اینترلوکین 1 بتا در ابتدای مطالعه قبل از قرار دادن سپریتور و یک هفته بعد تحت بررسی با ELISA قرار گرفت. تحلیل آماری بین‌گروهی و داخل‌گروهی بااستفاده از آزمون آنالیز T‌زوجی و T مستقل انجام شد. سطح معنادار 05/0 در نظر گرفته شد. یافته‌ها: ارزیابی متغیرهای کلینیکی در کل دهان، نشان‌دهنده بهبود کلینیکی اندک در گروه تست بود؛ ولی تفاوت معنی‌داری بین دو گروه وجود نداشت. ارزیابی داخل گروهی و بین گروهی شاخص‌های کلینیکی در دندان‌های خاص مورد مطالعه، تفاوت معنی‌داری را نشان نداد. ارزیابی میزان اینترلوکین 1 بتا نیز تفاوت معنی‌داری را بین گروه‌ها نشان نداد. نتیجه‌گیری: یک جلسه تابش لیزر دیود برای درمان التهاب لثه بیماران ارتودنسی مؤثر نیست، در مطالعات آینده بررسی های بیشتر با جلسات مکرر تابش لیزر توصیه می شود.
موضوع (اسم عام يا عبارت اسمي عام) : ‏‏ليزرها
Lasers
‏التهاب لثه
Gingivitis‍
نام شخص - ( مسئوليت معنوي درجه دوم ) : ‏سهیلی فر ، سپیده ‏ ، استاد راهنما
سهیلی فر،سارا ‏ ، استاد راهنما
ملاباشی ،وحید‏ ، استاد مشاور
حاجیلویی ،مهرداد‏ ، استاد مشاور
احمدی نیا،حسن‏ ، استاد مشاور
 
 
 
(در صورت عدم وضوح تصویر اینجا را کلیک نمایید)